Pharming, spoofing, phreaking, carding – jak nie paść ofiarą przestępstw internetowych?
By P.Szambowska • Aug 27th, 2009 • Category: NewsletterZapewne korzystasz z Internetu każdego dnia – w pracy, na uczelni, w domu. Przeglądasz strony WWW, piszesz i odbierasz maile, udzielasz się na forach, zamawiasz produkty i usługi – możliwości jest wiele. Jednak Internet to nie tylko źródło wiedzy i rozrywki – wraz z rozwojem Sieci pojawiają się nowe niebezpieczeństwa – różne przestępstwa internetowe. Warto zapoznać się z ich krótkimi charakterystykami, by wiedzieć, jak uniknąć potencjalnych niebezpieczeństw.
Pharming (zatruwanie DNS) – metoda, którą posługują się przestępcy, by uzyskać dane dostępowe do internetowego konta bankowego. Oszust nie nagabuje klienta banku, lecz atakuje serwer DNS w celu dokonania przekierowania na sfałszowaną stronę banku, na której następuje przechwycenie potrzebnych informacji. Czasem przestępca infekuje komputer klienta trojanem, który dokonuje zmian w hoście, w związku z czym także zostanie dokonane przekierowanie do fałszywej strony banku (nawet po wpisaniu poprawnego adresu).
Aby nie paść ofiarą pharmingu należy zachować szczególną ostrożność podczas korzystania z konta elektronicznego – wszelkie elementy strony, które budzą jakiekolwiek wątpliwości, powinny być sygnałem do przerwania logowania. Często fałszywe strony różnią się nieznacznie od oryginalnych np. pojawia się dodatkowe okienko żądania danych lub zmianie ulega jakiś symbol, czy logo. W takim przypadku należy bezzwłocznie zakończyć operację i powiadomić bank o domniemanej próbie wyłudzenia danych poprzez sfałszowaną stronę WWW. Warto pamiętać, że banki działają legalnie i w ramach jasno określonych zasad – należy je znać, by nie ułatwiać oszustom procederu kradzieży.
(Źródło: I-Slownik.pl)
Spoofing – przestępstwo polegające na podszywaniu się pod inny komputer dzięki zmianie numeru IP. Spoofing może być stosowany w celu wykorzystania zaufania ofiary – zmiana numeru IP komputera z podejrzanego na inny może ją zwieść i doprowadzić do tego, że nie rozpozna ona realnego zagrożenia. Czasem przestępca zmienia numer IP swojego komputera, by zachować anonimowość.
(Źródło: I-Slownik.pl)
Warto wiedzieć z kim kontaktujemy się dzięki komunikatorom, na liście posiadać tylko sprawdzone kontakty, podobnie postępować w przypadku zbiorów adresów mailowych. Jeśli ktoś chce zachować anonimowość w złej wierze np. by szkalować kogoś na forum, można przyjąć, że popełnia przestępstwo i narusza netykietę.
Phreaking – sposób przestępców na to, by prowadzić darmowe (nielegalne) rozmowy telefoniczne. Wczesne centrale telefoniczne nie posiadały wystarczających zabezpieczeń, by np. kontrolować bezpłatne linie typu 0800, co, poprzez odpowiednie manipulacje, wykorzystywali przestępcy. Korzystali oni z sieci, by łączyć się z dowolnymi numerami na świecie i rozmawiać bez żadnych opłat.
(Źródło: I-Slownik.pl)
Proceder ten kwitł kilkanaście lat temu, obecnie jest niemal niemożliwy dzięki zabezpieczeniom, co nie zmienia faktu, że oszuści wciąż próbują. Warto przynajmniej co jakiś czas kontrolować billingi rozmów i rozważyć dodatkowe formy ochrony sieci – można skontaktować się z dostawcą usługi telekomunikacyjnej lub poszukać informacji we własnym zakresie.
Carding – przestępstwo polegające na kradzieży, wymuszeniu lub wyłudzeniu numerów kart kredytowych. Oszust może, w imieniu banku, zadzwonić do ofiary i poprosić o numer karty w celu np. weryfikacji danych właściciela, może przesłać taką prośbę mailem, czy także przejrzeć śmieci z restauracji w celu odszukania zapisków z numerami. Zdarza się, że oszust płaci kelnerowi, czy sprzedawcy za skopiowanie danych z karty lub najzwyczajniej w świecie kradnie ją, kiedy ofiara wypłaca pieniądze z bankomatu.
(Źródło: Inkluz.pl)
Co można zrobić, by ustrzec się przed takimi wypadkami? Przede wszystkim należy uważać podczas wypłat z bankomatu i podczas dokonywania płatności kartą. Nie można korzystać z podejrzanych bankomatów, na których pojawiły się jakieś dodatkowe elementy, przyciski, ekrany, coś do nich przymocowano lub wydaje się, że klawiatura jest nieoryginalna, podwójna, podrobiona itd. Lepiej wtedy zrezygnować z wypłaty i o fakcie powiadomić bank, podając lokalizację podejrzanego bankomatu. Nie należy oddawać karty w ręce np. kelnera, który znika z nią na zapleczu lub chowa się za barem – łatwo wtedy o skopiowanie karty (bezpieczniej jest płacić gotówką). Nie należy także podawać numeru karty na żądanie telefoniczne lub mailowe osobie, która podaje się za pracownika banku – ŻADNA szanująca się instytucja nie pracuje w taki sposób.
… i kilka innych:
SPAM – niechciana korespondencja e-mail, zawierająca zazwyczaj reklamy. Otrzymujący nie wyraził chęci otrzymywania takich wiadomości, a mimo to spływają one na jego adres mailowy. SPAM nie jest spersonalizowany, wysyłka jest masowa i nietargetowana. SPAM jest męczący i kłopotliwy, ale jego przyjmowanie bywa warunkiem założenia np. bezpłatnego konta pocztowego (otrzymywanie „prospektów” reklamowych)
(Źródło: I-Slownik.pl)
Jak uchronić się przed zalewem SPAM’u? Warto używać filtrów antyspamowych oraz ignorować SPAM, który jednak przedostał się do skrzynki tzn. nie należy odpowiadać na niego, klikać w linki, otwierać załączników itp. Szanujmy swój adres e-mail – nie podawajmy go bez przemyślenia, a jeśli publikujemy go na stronie WWW może pozostać nieaktywny (wystarczy formularz kontaktowy). Dla zmylenia spamerów można także znak @ zastąpić słowem [małpa] lub . wyrazem (kropka). Uniemożliwi to oprogramowaniom spamerskim rozpoznanie adresu, jako takiego. Warto stosować takie rozwiązania, ponieważ niewielkim nakładem pracy można uchronić się przed powodzią niepotrzebnych, kłopotliwych i głupich informacji.
Phishing – przestępstwo polegające na wyłudzeniu danych dostępowych do elektronicznego konta bankowego. Przestępca stara się uzyskać potrzebne informacje podszywając się pod pracownika konkretnego banku, przesyła e-mail np. z prośbą o zaktualizowanie danych lub zalogowanie się do systemu na fikcyjnej stronie WWW, udającej oryginalną. Oprogramowanie fałszywego serwisu zbiera takie dane i zapamiętuje je – zostaną później wykorzystane do zalogowania się na prawdziwej stronie banku.
By ustrzec się przed wyłudzeniem należy pamiętać, że żaden szanujący się bank nie działa w taki sposób – nikt nie ma prawa zażądać drogą mailową lub telefoniczną przekazania danych do logowania. Jeśli zdarzy się, że ktoś będzie próbował wyłudzić dane warto o tym incydencie powiadomić swój bank – pracownicy szczegółowo poinformują, jak odróżnić stronę fałszywą od oryginalnej i jakie są drogi kontaktowania się z klientem.
(Źródło: I-Slownik.pl)
Cracking – przestępstwo polegające na łamaniu zabezpieczeń poprzez wyszukiwanie luk w systemie. Cracking jest nielegalny, narusza prawa autorskie i czasami stosowany jest dla zysku.
(Źródło: I-Slownik.pl)
Każda działalność, która narusza prywatność osobistą, poufność danych, tajemnicę gospodarczą, czy narusza prawa autorskie jest przestępstwem. Warto pamiętać o zabezpieczeniach dla firmy, wdrażać nowe systemy ochrony, wprowadzać aktualizacje itp. Wszystko, co może uniemożliwić lub utrudnić pracę crackerom powinno przynajmniej zainteresować.
Sniffing – polega na podsłuchiwaniu, monitorowaniu aktywności innych internautów bez ich wiedzy i zgody. Sniffing pozwala na bieżące szpiegowanie innych lub korzystaniu z odpowiedniego programu, który loguje wszystko do plików – można się później z nimi zapoznać. Przestępcy często filtrują informacje, by przechwytywać tylko te, które ich interesują.
(Źródło: I-Slownik.pl)
Sniffing jest nie tylko niekulturalny, jest przede wszystkim nielegalny. Każdy ma prawo do zachowania prywatności i jej naruszanie, także dzięki Internetowi, jest przestępstwem.
Rozsyłanie wirusów – przestępstwo polegające na rozpowszechnianiu wirusów komputerowych, czyli samopowielających się sekwencji poleceń, które wpływają na funkcjonowanie zarażonego komputera. Wirusy mogą np. zmuszać komputer do wykonywania zbędnych poleceń, zmieniają oryginalne polecenia lub zniekształcają dane.
By uchronić się przed wirusami należy posiadać dobry program antywirusowy z możliwie pełną, regularnie aktualizowaną bazą.
(Źródło: I-Slownik.pl)
Warto pamiętać, by nie klikać w linki otrzymywane w mailach przesłanych z nieznanych adresów oraz nie odwiedzać podejrzanych stron WWW. Ostrożnie należy postępować z np. pożyczonymi nośnikami. Lepiej nie zaspokoić ciekawości, niż borykać się z konsekwencjami działalności wirusa, który uniemożliwi nam pracę z własnym komputerem.
Szpiegostwo gospodarcze – polega na zdobywaniu tajemnic dotyczących np. technologii produkcji lub rozwiązań technicznych. Dane te są tajemnicą i próby ich pozyskania oraz wykorzystania są niezgodne z prawem. Zdobyta wiedza ma za zadanie przynieść korzyści stronie, na rzecz której się szpieguje – chce ona w taki sposób zyskać przewagę, w tym przypadku – gospodarczą. Szpiegostwa nie należy mylić z wywiadem gospodarczym, który jest działaniem legalnym i profesjonalnym, służącym analizie i poszukiwaniu konstruktywnych rozwiązań w oparciu o wysnute wnioski.
(Źródło: INiejawna.pl)
Jak ustrzec się przed oszustami, chcącymi pozyskać nielegalnie np. tajemnice technologii wytwarzania firmowego produktu? Przede wszystkim należy ostrożnie dobierać zespół pracowników oraz jasno określić kompetencje, za przekroczenie których stosowane będą konkretne sankcje. Istotne są firmowe zabezpieczenia np. rozwiązania zapewniające poufny obieg dokumentów, monitoring, przepustki do archiwum itp. Czasami szpiedzy podszywają się pod potencjalnych klientów i proszą o dokładne dane lub udają, że przeprowadzają np. ankietę telefoniczną. Sposoby te wydają się naiwne, ale czasami skutkują – pamiętajmy, że nie każda pani o sympatycznym głosie ma dobre zamiary i chce tylko zadać kilka pytań. Jeśli podejrzewamy, że ktoś usiłuje uzyskać od nas poufne informacje, zwróćmy na to uwagę i skontaktujmy się z firmą, na którą się powołuje.
Warez – to wszystkie programy (ale także np. ebooki, czy filmy), które tak zmodyfikowano, by usunąć z nich zabezpieczenia przed nielegalnym kopiowaniem. Warezy są więc treściami rozpowszechnianymi nielegalnie, naruszającymi prawa autorskie.
(Źródło: I-Slownik.pl)
Temat w zasadzie wyczerpany został definicją – przestępstwem jest zarówno nielegalne kopiowane i rozpowszechnianie treści jak i ich świadome nabywanie. Trudno nie zgodzić się z tym, że legalne oprogramowanie, czy oryginalne płyty z muzyką są drogie, jednak w tym przypadku płacimy także za jakość, za świadomość, że autor otrzyma zapłatę za swoją pracę, że możemy swobodnie używać zakupionego towaru bez obawo o posądzenie o przestępstwo.
Bomby pocztowe – przestępstwo polegające na masowej wysyłce maili do jeden osoby lub do systemu, często celem złośliwego zapełnienia skrzynki pocztowej lub wpłynięcia na funkcjonowanie systemu. Wysyłający bomby pocztowe, dzięki specjalnym programom, ukrywają swój adres e-mail.
(Źródło: Wikipedia)
Internet to także droga, którą przestępcy, oszuści i zwykli naciągacze dopuszczają się wielu jeszcze innych nielegalnych praktyk. Często są one tylko kłopotliwe lub męczące, jednak warto pamiętać, że mogą również być niezwykle szkodliwe oraz niebezpieczne. Często za pośrednictwem Sieci Internauci dopuszczają się plagiatów, ośmieszają innych użytkowników, kradną tożsamość, czy celowo niszczą cudzą pracę. Warto pamiętać, że w Sieci obowiązuje nie tylko ogólne prawo, ale także netykieta – zasady kulturalnego poruszania się w wirtualnym świecie. Osoby, które nie szanują innych Internautów i dopuszczają się wykroczeń, czy przestępstw utrudniają korzystanie z zasobów i możliwości Internetu. Jaka jest więc najlepsza recepta na ustrzeżenie się przed działalnością internetowych oszustów i przestępców? Należy chronić swoją prywatność i firmę, ostrożnie podawać dane kontaktowe, rozważnie dokonywać płatności kartą, korzystać z nowoczesnych zabezpieczeń – czyli jak zwykle kierować się zdrowym rozsądkiem, przewidywać i wyciągać konstruktywne wnioski.
P.Szambowska is
Napisz maila do autora | Wszystkie wpisy P.Szambowska